რამე გამაგრილებელ სასმელს დავლევდი – ვუპასუხე.
– ძალაინ კარგი – მითხრა და იქვე მდგარი პატარა ბარისკენ გამიძღვა.
– მე კოკა–კოლას ავიღებ, შენ რას დალევ?
– მეც კოკა–კოლას დავლევ.
– იცოდე მე გეპატიჟები – გამომწვევი იერით მითხრა.
– არა, რა საჭიროა? – საშუალება არ მივეცი.
– არა, მე გეპატიჟები – კვლავ გაიმეორა.
– კარგი, როგორც ვხედავ ვერ გადაგაფიქრებინებ – არაფრის თავი აღარ მქონდა და დავთანხმდი.
– ორი კოკა–კოლა – ბოლოსდაბოლოს შეუკვეთა.
მერე მომაწოდა და ჩვენს შეხვედრას გაუმარჯოსო მითხრა.
– გაუმარჯოს – მეც არ ჩამოვრჩი
– სადმე ხომ არ გაგვესეირნა? – ჩვეული გამომწვევი იერით მითხრა
ახლა უკვე ზედმეტი მოუვიდა და მკაცრად ვუთხარი:
– არა. – შევატყვე ჩემი ტონი არ ესიამოვნა, როგორც ჩანს მიჩვეული არ იყო არას.
– კი მაგრამ რატომ? – თითქოს გაბრაზებულმა მკითხა.
– გოგონების იმ კატეგორიას არ მივეკუთვნები პირველივე შეხვედრის შემდეგ რომ ეკიდებიან ბიჭებს. – თამამად ვუთხარი.
– მე კი პირიქით ვფიქრობ. – გაბრაზებულმა ყვირილით მითხრა.
საშინლად გავბრაზდი და ლამის სახეში გავარტყი. ამ დროს მის უკან მჯდარმა ბიჭმა უთხრა:
– გოგონას როგორ უყვირი? – შევამჩნიე, რომ მართლა ასე ფიქრობდა და არ ტყუოდა.
– შენ ვინ გეკითხება? – აშკარად ეტყობოდა გაბრაზება.
– ვერ ვიტან, როცა გოგონებს ვინმე ჩაგრავს.
ამ დროს ჩემი ძმა მოვიდა და მითხრა:
– ხომ ყველაფერი კარგადაა ანი?
– კი, კი გიო, ნუ ნერვიულობ. – დამშვიდებულმა ვუპასუხე.
– მშობლებმა დარეკეს და სასტუმროში მალე დაბრუნდითო. – და იქაურობა შეათვალიერა.
– კარგი, ადი და მალე მეც მოვალ.
– კარგი წავედი, არ დაიგვიანო.
– არ დავიგვიანებ, მშობლებს უთხარი 10 წუთში მოვა–თქო.
– ხო, ვეტყვი.
გიო რომ წავიდა და მივბრუნდი ის იდიოტი უკვე წასულიყო. ვინც დამიცვა იმას მადლობა გადავუხადე: