მარტოობა არ იზომება მილებით, რომლებიც ადამიანს მისი ახლობლებისგან აშორებს.
მარტოობაში ყოველი ხედავს თავის თავში იმას, რაც სინამდვილეშია.
მარტოობა ისეთივე აუცილებელია გონებისთვის, როგორც ჭამაში თავის შეკავება - სხუელისთვის, და ზუსტად ისეთივე მომაკვდინებელია, თუ იგი დიდხანს გრძელდება.
ყოველ ადამიანს შეუძლია იყოს ის, ვინც არის, მხოლოდ მანამდე სანამ მარტოსულია.
ყველაზე საშინელი მარტოობა - არ გყავდეს ნამდვილი მეგობრები.
ადამიანი გრძნობს თავს მარტოსულად მაშინ, როდესაც მხდლების გარემოცვაშია.
მარტოსული გზამსვლელი სხვებზე წინ მიდის!
იმედია კარგი გამოვიდა.. :** <3 <3