| საიტის უკეთესად სანახავად გთხოვთ შეცვალეთ და შემოდით შემდეგი ბრაუზერებით: Mozilla Firefox, Google Chrome, Apple Safari, Netscape Navigator |
[sort]
სხვის აზრებს ამოფარებული, სხვის სახეს ამოფარებული, სხვის გრძნობებს ამოფარებული თავს კარგად გრძნობ? . იქნებ ვერც მიხვდი სხვა ადამიანად როგორ იქეცი, იქნებ შენდა უნებურად შექმენი ახალი ადამიანი და ისე შეისისხლხორცე მისი ჩვევები უკვე შენი თავი გგონია.. არ ფიქრობ, არ გადარდებს ვერც კი ხვდები რომ ის აღარ ხარ რაც იყავი, მერე კი ერთ დღეს როდესაც სევდა მოგეძალება და ეს საგიჟეთი უფროსწორად წუმპე რომლიდანაც ბრბო ვერ ამოვიდა შეგაწუხებს ყველაფერი იცვლება, უეცრად ხვდები რომ სულ სხვა ხარ.. გტანჯავს შენი ნიღაბი, გაწამებს და ცდილობ მოიშორო, წამიერად შენს ცნობიერებაში რაღაც გადატრიალება ხდება და გტკივა, გტკივა და ხვდები რომ ეს ტკივილი ახლა არ დაწყებულა უბრალოდ აქამდე ყურადღება არც მიგიქცევია..
ერთად შეიგრძნობ ყველა უბადრუკობას, გრძნობ რომ შენც ამ წუმპის ნაწილი ხარ, რომ სულაც არ ხარ განსაკუთრებული, თავი "არავინ" გგონია და გინდა გაიქცე ოღონდ არ იცი რატომ, რისთვის ან სად.. უბრალოდ გინდა გაქრე ან ცაში აღმოჩნდე, ხუჭავ თვალებს და გინდა სულ ასე იყოს, წამიერად თითქოს შორდები კიდევაც ყველაფერ ამქვეყნიურს, თუმცა მალევე გიწევს დაბრუნდე უკან და რეალობას შეხედო.. გრძნობ რამდენი რამ შეიცვალა, შეიცვალე შენც მაგრამ მაინც დარჩა რაღაც უცვლელი აი ეს გრძნობა, "მე" რომელიც სადღაც გადამალე ისე რომ თვითონაც გაგიჭირდა პოვნა და ახლა იპოვე, იპოვე და მიხვდი რომ სინამდვილეში არც არაფერი არ შეცვლილა.. ეს ისევ შენ ხარ, შენი "მე" შენთან დაბრუნდა უბრალოდ რაღაც მომენტში არ ისურვე მასთან ერთად ყოფნა. ეს ისევ ის წუმპეა სადაც ბრბო თავის უბადრუკობაში დაცურავს უბრალოდ შენ ამას ვერ ამჩნევდი, ახლა კი დაინახე, დაინახე თუმცა გერჩივნა სულ არ დაგენახა, რადგან გეტკინა თან ძლიერ..
სხვის აზრებს ამოფარებული, სხვის სახეს ამოფარებული, სხვის გრძნობებს ამოფარებული თავს კარგად გრძნობ? _ბევრჯერ მიფიქრია ამ კითხვაზე, ბევრჯერ დამისვავს ჩემი თავისთვის, რა ტკბილია ტყუილი, რა ადვილია ნიღაბში ცხოვრება, თუმცა წამიერად ხანდახან შენი "მე" მოგძებნის და იგრძნობ ტკივილს, სინდისიც შეგაწუხებს, იგრძნობ რომ ეს ხალხი რომელიც თავს გახვევია მხოლოდ ერთი უბადრუკი ნაკრებია.. რომ არც შენ ხარ ის რაც თავი გეგონა.. ჩვენ ვიძახით რომ ნიღაბს არ ვატარებთ ვიძახით რომ ის ვართ რაც ვართ თუმცა წამიერად ხანდახან მაინც ვგრძნობთ რომ ეს ასე არ ყოფილა...
მტკივა
ვიცი რომ ხანდახან შენც გტკივა
ვიცი რომ არც შენ გინდა ასე იყოს
მაგრამ რა ვქნათ, გავექცეთ?
ისევ ავიფაროთ ნიღბები?
ტყუილში ვიცხოვროთ?
იცით? ჩემთვის ეს ტკივილი უფრო ტკბილია!
არ მინდა ერთ დღეს ვიგრძნო რომ ყველაფერი შეიცვალა!
შევიცვალე მეც!
არ მინდა ვიგრძნო რომ ხვა ვარ!
და ჩემი "მე" სადღაც გადავმალე!
არ მინდა ვიგრძნო რომ თავს ვიტყუებ!
არ მინდა!
მტკივა!
თუმცა ხანდახან ტკივილი გვაჩვენებს იმას რასაც აქამდე ვერ ვხედავდით...
|
|
|
|
|
 ინფორმაცია |
| ჯგუფ guest-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება. |
|
|
