ახალგაზრდა ქალი მოჩვენებასავით უახლოვდებოდა ტყის შუაგულს,თვალებს აქაქ იქ აცეცებდა ,უნდოდა დაენხა ანგელოზივით სახე რომელიც სიცოცხლზეზე მეტად ენატრებოდა და უკვე ამ მონატრებას გაეგიჟებინა ... მთვარის შუქი ბნელ გზას უნათებდა ,თავზე ბუ დაკიოდა ,კანკალებდა ,ძალიან სციოდა |თეთრი საღამური ტალახში დასვროდა ..უეცრად გაშეშდა ,ტყეში ,რაღაცამ გაირბინა ..ქალმა ჩუმად ჩაიჩურჩულა..
-დაწყნარდი დაიანა..
წყნარად განაგრძო გზა ,უკან არც კი იხედებოდა ,წინ და წინ იწევდა პატარა ენატრებოდა .ტყე მთლიანადა სიჩუმემ მოიცვა ბუცი კი არ კიოდა,თითქოს ყველამ პირი შეკრაო .ქალმა რატომღაც ნაბიჯს აუჩქარა ,რაღაცის ეშინოდა.მიზანი მხოლოდ ერთი იყო ეპოვნა შვილი და არასდროს გაეშვა მარტო არსად ,მთვარის შუქი ხანდახან თუ მოხვდებოდა ტყეში დაკარგულ ქალს .დაიანა კრუგებზე დადიოდა ,ამას კი უფორ გაეგიჭებინა ,გასავლეს ვერ პოულობდა ,სუნთქავა უჭირდა ..ბუმ ისევ დაიწყო კივილი ..ქალი გაშეშდა ,თვალები ხესთან მჯდარ სილუეტს მიაპყრო ,რომელიც არც კი ინძრეოდა .დაიანამ არ იცოდა რა ექნა ,აკვირდებოდა ვინ იყო იქნებ საშიში იყო ვინმე ,მაგრამ ეს უცნობი ხომ კულულებინაი ქეროლაინია
-ქეროლაინ..!
დაიანამ დაიყვირა ,მაგრამ ხმა უეცრად ჩაუვარდა ,პირში ენას ვერ აბრუნებდა ,სახე გაუნათდა ,როცა დაიანახა პატარა კულულებიანი გოგონა ..სწრაფად გაიქცა სადაც იყო ხელს მოკიდებდა მაგრამ წაბარბაცდა და თავი ქვას დაარტყაა....წამიერად დადაუმდა ყველაფერი..
დაიანას თავიდან სისხლი სდიოდა ,მიწა წითლად შეიღება ,თეთრი საღამური მთლიანადა დაუსველდა ,ტმები სისხლში გაიჟხენთა ,ქალმა ბოლოჯერ ამოისუნთქა ,ცდილობდა რაღაც ეთქვა მაგრამ არ დასცალდა ,დაიანა გაითიშა მძიმედ დახუჭა თვალები საბოლოდ დაისვენა ..
ქეროლაინი ადგა და გადაიკისკისა ,მისი სიცილი მთელ ტყეში გაისმა ..
-დედიკო დედა.. !
ტყეში უსულოდ ეგდო ,ერთდროს მშვენიერი ,სიცოცხლით სავსე,ბედნიერი ქალის სხეულო,თავზე ბუ დაკიოდა ,დაიანას სახე გათეთრებულიყო ,წითელი ტუჩები გაურჯებოდა ..ქეროლაინი კი იდგა და ტაშს უკრავდა ..
-მომენატრე დედიკო
გოგონამ ხელები გაშალა და ვიღაცას ჩაეხუთა ,მაგრამ ტყეში ქეროლაინისა და დაიანას უსულო სხეულის მეტი არაფერი ჩანდა ..
-დედიკო რა ლამაზი ხა!
ქეროლაინი იცინოდა ..
-დე აი ახალა მივხვდი როგორი ყოფილა მწვანე
გოგონა ისევ რაღაცას ეხუტებოდა
-მეც მიყვარხარ დეე....ძალიან მომენატრე ,სად იყავი ამდენი ხანი დეე? დედიკო ეს ქეროლაინის ხმაში იგრძნობოდა სიხარული და მონატრება
რობი რომელსაც ჰამაკში ჩასძინებოდა ცივი ოფლი ასხამდ ა,შფითავდა რარაც ესიზმრებოდა ,მაგრამ ვერ იღვიძებდა მთვარის სიქუ ანათებდა უსიცოცოხლო სახლის ეზოს ,კაცი ისევ შფოთადა ,თმები მთლად დასველებოდა ,უეცრად წამოხტა და ძირს დაეცა ,თვაელბი გაახილა და დაიანახა ბალახზე მჯდარი ბუ ,რომელიც დიდი თვალებით უყურებდა მას.,კაცმა ხელი მოუქინია მაგრამ არ გაფრინდა ,შემდეგ წამოხტა და სახლში შეიდა..
-დაიანა..
ქალი ოთახში არ დახვდა ,ძალიან შეეშინდა ახლა ხმას უფო აუწია
-დაიანა სად ხარ?
სახლში მამაკაცის მეტი არავინ ჩანდა ,ფანჯრიდან ისევ დაიანახა ბუ ,რომელი უკვე ტყის შესასვლელთან ხეზე იჯდა .რობი გარეთ გავიდა ,რამოდენიმე წუთი ბუს თვალს არ აშორებდა ,შემდეგ ფრინველი ტყეში შევიდა და კივილი დაწყო ,რობმაც რამოდენიმე ნაბიჯი გადაადგა და შიგნით შევიდა
ხის ტოტებში ნელა იმალებოდა კაცი რომელსაც თავზე ბუ დაკიოდა
ინფორმაცია
